علماى مسلمان درباره شكل‌گيرى هستى ، بر اساس آيات قرآن كريم همسوئى و قرابت دارد . او با اشاره به « انديشه تفكيك كلّ به اجزاى پرشمار » مىگويد : « جدائى و تفكيك هميشه از هسته مركزى واحدى است كه عناصر آن در ابتدا به هم پيوسته هستند . » يعنى همان كه در آيه شريفه با واژه : « رتق » يعنى بسته و پيوسته ، و : « فتق » يعنى باز و جدا ، آمده است . برابر نظريه علمى معاصر ، آنچه به عنوان « انفجار هستى » « 1 » شناخته مىشود ، نتيجه حادثه‌اى واحد ، در زمان واحد و با درجه حرارت بالا به شكلى استثنائى بوده است ؛ و فرض آن است كه در هنگام اين انفجار تمام هستى عبارت از جزئى واحد در نقطه‌اى واحد بوده و اين جدائى در آن پديد آمده است . جز آنكه قوانين فيزيكى نتيجه اين انفجار نيست . اين نظريه از حيث داده‌ها و معلومات ، مشابه معلوماتى است كه در قرآن كريم آمده است . آنچه شگفتى را افزون مىكند اين است كه قرآن كريم بيش از 1400 سال پيش پرده از اين راز برداشته است ؛ در هنگامى كه هيچ‌گونه بحث علمى اين گونه مطرح نبوده است ! همان گونه كه قرآن كريم از حقايق آمده در نظريه « هابل » پيرامون گسترش هستى نيز ، پرده برداشته و در آيه كريمه سوره ذاريات ( 47 ) مىفرمايد : وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ . آسمان را با قدرت بنيان نهاديم و همواره آن را وسعت مىبخشيم ! ما هنگامى كه در پى فهم و درك توسعه و گسترش هستى بر اساس نظريه جديد برآئيم ، درمىيابيم كه « هيدروژن » موجود در خورشيد همواره در حال بدل شدن به عنصر « هليوم » با عمل ذوب هسته‌اى است ، و غبار نورانى « 2 » يعنى آنچه كه پشته‌اى از ستارگان خيلى ريز همانند ذرات غبار مىنمايد ، چيزى جز شعله‌هاى هسته‌اى پرحرارت نيستند . بدين گونه ، همه هستى گرد آمده يا بنا شده بر قدرت و توان بارورى است ، و همواره در حال توسعه و گسترش . اين نتايج روى فرضيه‌اى استوار است كه مىگويد : انتقال يا تحوّل

--> ( 1 ) - BIGBANG . ( 2 ) - STARDUST .